12 Mayıs 2016 Perşembe

Unutmak, blog yazmak, ben vs.

"insan her şeyi unutarak yaşayabilir ama her şeyi hatırlayarak yaşayamaz. unutmak insan soyunun en büyük şifasıdır."
kardeşimin hikayesi / zülfü livaneli

Bir zamanlar blog yazardım. Farklı adreslerde, farklı zamanlarda kısa süreli de olsa bloglarlarım oldu. En son, buraya geldiğimde kendime söz vermiştim düzenli yazacağıma dair. Ama hep bir kaygım oldu. Daha önceki yazılarda da bunun sıkıntısını anlattım. Ben iyi bir blogger değilim dedim. Yazmayı atlıyorum dedim vs...Kendimi çok eleştirsem de yine de günün koşullarından sanırım buraları ihmal ettim. Teknoloji devrinde her şey hızla geçip gidiyor. İnstagram çoğu şey için yetiyor mesela ayrıca takip ettiğim bloglara bile zaman ayıramıyorum artık. Kısa notlar alıyorum, ekran görüntülerini yakalıyorum, sevdiğim sözleri, fotoğrafları biriktiriyorum. Ama bunları değerlendirmekten yoksunum maalesef.. Oysa ben yazmazsam bir yerlere, ruhumun rahatlamadığını biliyorum. Hani anlatacak çok şeyi olup da anlatamamak var ya.. Öyle oluyorum sanki kapana kısılmış gibi. Bazen de durup paylaşmaya çekiniyorum. Yapılan alıntılar ya da paylaşılan sözler sanki tamamen kendi ruh halimizmiş gibi anlaşılıyor ya bunu da hiç anlamıyorum. Sırf bu yüzden facebookta notlarım arasına almak isteyip de alamadığım şeyler var. İnsanlar dönüp soruyor: "bir şeyin mi var?" ya da dikkat çekmek için yapıldığını düşünüyorlar. Oysa ben çok beğendiğim bir şeyi başkaları da bilsin, öğrensin, sevsin, eğer gerekiyorsa kendi hayatlarından anlam yüklesin diye paylaşıyorum. Seviyorum böyle şeyleri, ince, hassas, kırılgan, naif. Evet asıl kelime naif sanırım. 

Daha çok yazma sözü veriyorum kendime bir kez daha. Umarım bu söz son olur..

5 Nisan 2015 Pazar

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmezmiş, geçemezmiş...

İnsan sevmek istemezse,
Akıldan gelir, bin bir bahane.
İnsan sevmek isterse,
Gönül bulur, bin bir çare...
Zira nefret aklın işidir,
Sevmek, gönlün erdemi.

 

 foto kaynak: http://www.imdb.com/title/tt0338013/

1 Mart 2013 Cuma

UMUT

Hayat ne tuhaf;
Bundan daha kötüsü de olamaz artık dediğimizde daha da kötüsünün olabileceğini hemen gösteriyor bize.
Bu sanki değişmez kural.
Ya da siz umut ederken, umutla beklerken bazı şeyleri bir bakıyorsunuz umudunuz paramparça oluyor ellerinizde. 
Ama ben eminim artık insanı ayakta tutan umutları, hayalleri, beklentileri...Paramparça olsa bile umut işte, yine de kırıntıları ile idare etmeye çalışıyor yürek. 
Ne diyor bu kadın diyeceksiniz şimdi. Yine mi bunalım yine mi depresyon.. İşler yolunda gitmeyince kim kendi içine dönüp bir şeyleri sorgulamaz ki? Değil mi?


Source: iheartfaces.com via B. on Pinterest

6 Aralık 2012 Perşembe

Pinterest










Pinterest çoktandır sessizce takip ettiğim bir sosyal ağ idi. Bir kaç gündür sıkça giriyorum. Yayınlanan şeylere bayılıyorum. Kendi panolarımı oluşturup, sürekli "pin" liyorum. İyi de bunca foto, fikir, söz vs. nereye kadar? Neden ben bunları biriktiriyorum?

N'olur birileri pinteresti nasıl ve ne şekilde verimli kullanırım bana anlatsın, olur mu? 


24 Ekim 2012 Çarşamba

ÖDÜL



İlk defa bir blog ödülüm oldu. Takipçisi 200'den az olan blogları tanıtmak içinmiş.
Canım kuzenim bana bu ödülü layık görmüş. neyapsamne.blogspot.com
Çok çok teşekkür ediyorum kendisine. Ve blogunu takip etmenizi tavsiye ediyorum bir kez daha.